شخصیت
در واقعیت همه یه جور بازیگرن که کارگردان اون ضمیر ناخودآگاهشونه یا همون شخصیت شون.شخصیتی که در طول سالها زندگی، آرام آرام شکل گرفته و استحکام یافته است.این شخصیت متاثر از اجتماعی است که در آن بسر برده ایم و مسائلی که باهاش روبرو شده ایم که خیلی از اونا اصلا بوسیله ما قابل تغییر نبوده.
شخصیت ما رو مسائلی بیرون از ما بهمون تحمیل می کنند و رفتار امروز ما ناشی از شخصیتی است که شاید خودمون در شکل گیری اون نقش چندانی نداشتیم.اینطوری میشه خیلی از رفتارها رو توجیه کرد.
فکر کنم باید یک تغییری در اون ایجاد کرد.ما قادریم که کارگردان رو عوض کنیم.کارگردان باید عقل باشد نه ضمیر ناخودآگاه.شاید این تنها کاری است که باید به عنوان یک انسان انجام دهیم.
نوشته شده توسط حسن شجاعی در پنجشنبه ۸ مرداد ۱۳۸۳ |
